ĘCYKLOPEDIA TECHNIKI
Słowniczek poprawnej staropolskiej mowy stechnicyzowanej.
Wichajster - sprytne urządzenie, dzięki swej wielofunkcyjności zastosowania ogólnego, najczęściej idiotoodporny.
Wajcha - podłużny przedmiot przydatny przy podważaniu lub sterowaniu precyzyjnych mechanizmów (wagi, yoystiki).
Koromysło - nieporęczny, bezużyteczny grat, czasem uszkodzona maszyna (patrz Maszynka), dzieło sztuki o niskim poziomie zrozumiałości.
Sztanca - ciężki, również podłużny przedmiot pomocny przy rozbijaniu, obluzowywaniu i obronie własnej. Przewidziane zastosowanie muzyczne (łatwo wydobyć dźwięk).
Piprztyk - (guzik, pstryczek) ergonomiczny, niewielki przedmiot umieszczony w jednej obudowie razem z układem klickająco - załączającym.
Cypek - mały wystający przedmiot, często fragment konstrukcyjny, przeznaczony do ewentualnego wykorzystania.
Łum - duży (ok. 1m), ciążki (od 1 metra) nieporęczny a jednocześnie zawadzający przedmiot. Niemożliwy do usunięcia przez komityw mniejszy niż 3 osoby.
Maszynka - ogólnie przedmiot o bliżej nieznanej zasadzie działania, najprawdopodobniej urządzenie mechaniczne lub elektryczne. Czasem trudno zidentyfikować jej przeznaczenie. W moim domu znajdują się: maszynka, maszynka, maszynka. Maszynka do mielenia mięsa (mieli (?)), a u kolegi maszynka spirytusowa (destyluje (!)).
Ustrojstwo - podobnie jak wyżej, z tym że wyższy jest stopień komplikacji, a więc także i współczynnik magiczności.
